مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری دو فصلنامه فلسفه تربیت 2538-2802 2 12 2026 8 24 A Critical-Analytical Examination of the Meaning, Conceptual Coherence, and Feasibility of Teaching Philosophy to Children, with a Focus on the P4C and PwC Approaches. بررسی تحلیلی- انتقادی معنا، سازواری مفهومی و امکان آموزش فلسفه به کودکان با تمرکز بر رویکرهای (p4c) و (pwc) fa احمد حقی شهید چمران اهواز 2026 2 6 <p class="svelte-121hp7c" dir="auto">Employing a conceptual-analytical approach, this study investigates the semantic challenges and conceptual coherence of teaching philosophy to children. It primarily focuses on Matthew Lipman's program (P4C), analyzing the discrepancies between its title, declared objectives, and actual practices. The paper seeks to answer whether the program's activities can be considered "philosophy" in its truest sense and to what extent the phrase "philosophy for children" accurately reflects its essence.</p> <div class=""> </div> <p class="svelte-121hp7c" dir="auto">The research methodology is conceptual analysis, wherein the author critically compares perspectives from philosophers like Lipman, Bernof, and Kitchener, and psychologists such as Guilford and Torrance, to elucidate the key concepts of "philosophy," "critical thinking," "creative thinking," and "caring thinking." This analysis aims to clarify the process-oriented and outcome-oriented dimensions of philosophy and align them with the program's implemented content.</p> <div class=""> </div> <p class="svelte-121hp7c" dir="auto">The findings reveal that the core challenge lies in defining philosophy as both a process of inquiry and its resultant outcomes. Consequently, while Lipman's program equips learners with essential tools for fostering philosophical thought (e.g., critical and creative thinking, reasoning skills), the "community of inquiry" activities do not necessarily culminate in producing reasoned philosophical theories about abstract and universal matters. Furthermore, "caring thinking" functions less as a third mode of thought alongside critical and creative thinking, and more as a motivational prerequisite for engaging in discussion.</p> <p> </p> <p>پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی-مفهومی، به واکاوی چالش&zwnj;های معنایی و سازواری مفهومی آموزش فلسفه به کودکان می&zwnj;پردازد. تمرکز اصلی بر برنامه متیو لیپمن (P4C) و تناقضات موجود میان نام این برنامه، اهداف اعلام&zwnj;شده و فرآیندهای واقعی آن است. مقاله در پی پاسخ به این پرسش است که آیا فعالیت&zwnj;های صورت&zwnj;گرفته در قالب این برنامه را می&zwnj;توان «فلسفه» به معنای واقعی آن دانست و عبارت «آموزش فلسفه به کودکان» تا چه حد دال بر ماهیت این برنامه است.</p> <p>روش پژوهش، تحلیل مفهومی است که در آن، نویسنده با نقد و مقایسه دیدگاه&zwnj;های فیلسوفانی چون لیپمن، برنی&zwnj;فی و کیچنر، و همچنین روانشناسانی نظیر گیلفورد و تورنس، به تبیین دقیق&zwnj;تر مفاهیم کلیدی «فلسفه»، «تفکر انتقادی»، «تفکر خلاق» و «تفکر توام با علاقه» می&zwnj;پردازد. این تحلیل با هدف روشن&zwnj;سازی ابعاد فرآیندی و نتیجه&zwnj;ای فلسفه و تطبیق آن با محتوای برنامه&zwnj;های اجرایی صورت می&zwnj;گیرد.</p> <p>یافته&zwnj;های پژوهش نشان می&zwnj;دهد که تعریف فلسفه به مثابه «فرآیند پژوهش» به همراه «نتایج آن»، چالش اصلی پیش روی برنامه&zwnj;های آموزش فلسفه به کودکان است. بر این اساس، اگرچه برنامه لیپمن شامل ابزارهای ضروری برای پرورش تفکر فلسفی (مانند تفکر انتقادی، خلاق و مهارت&zwnj;های استدلالی) است، اما فعالیت&zwnj;های «اجتماع پژوهشی» در آن لزوماً به تولید نظریه&zwnj;های فلسفی مستدل در خصوص مسائل انتزاعی و عام منجر نمی&zwnj;شود. همچنین، «تفکر توام با علاقه» بیشتر به عنوان یک پیش&zwnj;نیاز انگیزشی برای ورود به بحث&zwnj;ها عمل می&zwnj;کند تا نوعی سوم از تفکر در کنار تفکر نقاد و خلاق</p>

http://pesi.saminatech.ir/en/Article/Download/52936