مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریدو فصلنامه فلسفه تربیت2538-28022102025104Examining the Concept of Child Agency Within Two Frameworks: "Child as a Social Actor" and the "Theory of the Agentic Human" and Its Educational Implications for Early Childhood Educatorsبررسی مفهوم عاملیت کودک در بستر دو رویکرد کودک به مثابه کنشگر اجتماعی و نظریه انسان عامل و اشارات تربیتی آن برای مربیان اوان کودکی62910.61882/pesi.48606.2.10.6faمعصومهکیانیدانشگاه بوعلی سینا245791340002000020241121<p style="text-align: left;">This study explores the concept of child agency, with a particular focus on the preschool stage, through the lenses of two perspectives: the child as a social actor and the theory of human agency. It further draws out educational implications for early childhood educators. The research employs descriptive, analytical, and inferential methods. Traditional adult-centered perspectives regarded the child as incomplete, passive, and incapable of playing a meaningful role in shaping his or her own life. In contrast, recent approaches—especially in sociology—have emphasized the child as a social agent. Each perspective implies a distinct educational stance. Traditional pedagogy involves one-sided shaping, while the child-as-social-actor approach emphasizes mutual interaction. The theory of the acting human being, however, regards early childhood education as preparation for the realization of agency. Educators should therefore foster children’s awareness of consequences (cognitive dimension), support the transformation of impulses into informed inclinations (affective dimension), and gradually enhance self-control and responsible choice-making (volitional dimension). </p><p>هدف پژوهش حاضر، بررسی مفهوم عاملیت کودک به ویژه در دوره پیش‌دبستان در بستر دو رویکرد کودک به مثابه کنشگر اجتماعی و نظریه انسان عامل و استنتاج اشارات تربیتی آن برای مربیان اوان کودکی است. در این بررسی، از روش‌های پژوهشی توصیف، تحلیل و استنتاج استفاده شده است. در دیدگاه‌های سنتیِ بزرگسال‌محور، کودک به منزله موجودی فاقد ویژگی‌های بزرگسالان و به صورتی کاملا منفعل در نظر گرفته می‌شد. در تقابل با این رویکرد، برخی دیدگاه‌های نوظهور، به ویژه در جامعه شناسی، گامی بلند برداشته و از کودک همچون «فاعلی اجتماعی» و دارای «عاملیت» سخن به میان آورده‌اند. هر یک از این دیدگاه‌ها بر مبانی متفاوتی استوارند و پیامدهای متفاوتی را در فرایند تعلیم و تربیت و نحوه ارتباط با کودک را رقم می‌زنند. در حالی که تربیت در دیدگاه سنتی، نوعی شکل‌دهی یک جانبه است، در رویکرد کودک کنشگر، به صورت تعامل جلوه‌گر می شود. اما از منظر رویکرد انسان عامل، ارتباط متقابل مربی و کودک را هنوز نمی‌توان مصداق تعامل دانست، با این حال، تربیت دوران کودکی به منزله تمهید برای تحقق عاملیت مطلوب نگریسته می‌شود. بر این اساس، باید اجازه داد شناخت فرد از نتایج فعالیت‌هایش گسترش یابد (بعد شناختی) و فعالیت‌هایش از حالت سائقی و غریزی اولیه به صورت گرایش‌های مبتنی بر شناخت‌های نوظهور تکامل یابد (بعد گرایشی) و در عین حال، کنترل و تسلط او بر گرایش‌هایش پیوسته افزایش یابد (بعد انتخابگری). </p>http://pesi.saminatech.ir/fa/Article/Download/48606مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریدو فصلنامه فلسفه تربیت2538-28022102025104A new conceptualization of the nature of teaching and the professional development of teachers based on Gilles Deleuze's ideas about the nature of learningارائه مفهوم پردازی جدید از ماهیت تدریس و توسعه حرفه ای معلمان مبتنی بر اندیشه ژیل دلوز در باب ماهیت تجربه یادگیری315510.61882/pesi.48138.2.10.31fa فهیمه گندمی حسنارودیگروه آموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان2024929<p class="MsoNormal">The main issue <a name="_Hlk178528758"></a>of this article is to provide an explanation of a new conceptualization of teaching and the process of professional development based on Gilles Deleuze's thought regarding the nature of the learning experience. This conceptualization offers a more adequate conceptual foundation for the nature of teaching and the phenomenon of professional development, which brings different expectations for the teaching profession. The present research is philosophical in nature, and the author has addressed the issue through the method of conceptualization, which focuses on reinterpreting or reconstructing aspects of existing conceptual structures that appear insufficient. <span style="mso-bidi-language: FA;">Thinking about professional</span> <span style="mso-bidi-language: FA;">development is influenced by our understanding of the phenomena of professional development.</span> Current professional education programs have been ineffective due to being based on an inadequate understanding of the nature of the phenomenon of professional development. <span style="mso-bidi-language: FA;">In fact, the concept of professional development has been viewed from a limited perspective as an imposed process. </span>Deleuze's explanation of the nature of the learning experience leads to a new definition of the nature of teaching, the process of professional development, and the teacher's agency in this process. <span style="mso-bidi-language: FA;">In this view, teaching is considered as a problem and the teacher as a </span>apprenticeship<span style="mso-bidi-language: FA;"> of signs, actively shaping their professional identity.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align: left;"><span style="mso-bidi-language: FA;"> </span></p><p class="MsoNormal" dir="RTL" style="text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span lang="AR-SA" style="font-size: 13.0pt; line-height: 107%; font-family: 'B Nazanin'; color: black; background: white;">مساله اصلی این نوشتار ارائه تبیینی از مفهوم پردازی جدید از تدریس و فرایند توسعه حرفه ای مبتنی بر اندیشه ژیل دلوز در خصوص ماهیت تجربه یادگیری می باشد. این مفهوم پردازی مبنای مفهومی بسنده تری را برای ماهیت تدریس و پدیده توسعه حرفه ای فراهم ساخته که انتظارات متفاوتی را از حرفه معلمی به همراه دارد. پژوهش حاضر از نوع فلسفی است و نگارنده بوسیله روش مفهوم پردازی یا شکل­گیری مفهوم که تمرکز اصلی آن بر تفسیر مجدد یا بازسازی جنبه­هایی از ساختارهای مفهومی موجود است که به دلایلی نابسنده به نظر می­رسد، به مساله پاسخ داده است.<span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span lang="FA" style="font-size: 14.0pt; line-height: 107%; font-family: 'B Nazanin'; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-bidi-language: FA;">اندیشیدن در مورد تربیت حرفه ای متاثر از نوع فهم</span> <span lang="FA" style="font-size: 14.0pt; line-height: 107%; font-family: 'B Nazanin'; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-bidi-language: FA;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span>ما از پدیده توسعه و بالندگی حرفه ای است. </span><span lang="AR-SA" style="font-size: 13.0pt; line-height: 107%; font-family: 'B Nazanin'; color: black; background: white;">برنامه های تربیت حرفه ای موجود به دلیل ابتناء بر یک فهم نابسنده از ماهیت پدیده توسعه حرفه ای ناکارامد عمل کرده اند. در واقع </span><span lang="FA" style="font-size: 14.0pt; line-height: 107%; font-family: 'B Nazanin'; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-bidi-language: FA;">مقوله توسعه و بالندگی معلمان، از دیدگاهی محدود و به عنوان فرایندی تحمیل شدنی نگریسته شده است.</span><span lang="AR-SA" style="font-size: 13.0pt; line-height: 107%; font-family: 'B Nazanin'; color: black; background: white;"> تبیین دلوز در باب ماهیت تجربه یادگیری منتهی به ارائه تعریف جدیدی از ماهیت تدریس ، فرایند توسعه حرفه ای و عاملیت معلم در این فرایند گشته است</span>. در این دیدگاه، تدریس به منزله مساله و معلم به عنوان کارآموز نشانه ها نگریسته میشود که عاملانه هویت حرفه ای خود را شکل می دهد.</p>http://pesi.saminatech.ir/fa/Article/Download/48138مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریدو فصلنامه فلسفه تربیت2538-28022102025104The Reflective Mirror: Narrative and Its Application in the Experience of the "Other" in Educational Relationships: A Framework for Empathetic Teacher Trainingوجه آینه ای روایت و بکارگیری آن در تجربه «دیگری» در رابطه تربیتی: طرحی برای تربیت همدلانه معلم567610.61882/pesi.49057.2.10.56faدکتر نرگس سجادیهدانشگاه تهران202512<p style="padding-right: 30px; text-align: justify;">The educational relationship is a deep connection that relies on a teacher's perception of themselves, their students, and the nature of this relationship. Consequently, presenting philosophical insights during teacher training is of particular importance. However, the complexity of philosophical literature has resulted in the explicit presence of philosophy in these programs not being very successful. This paper, considering the initial necessity and acknowledging this failure, seeks to analyze the educational relationship and the role of "the other" within it, while introducing a new framework for expressing these philosophical insights.</p>
<p style="padding-right: 30px; text-align: justify;">Accordingly, we will first articulate "the other" and its role in the educational relationship through an analytical approach; next, we will elucidate the concept of narrative and its components. Finally, using an implicit derivation approach, we will present a framework that enables understanding the other from various characters' perspectives within a story. If we view the educational relationship as interactive, its realization involves the teacher understanding the student as the other and empathizing with them.</p>
<p style="padding-right: 30px; text-align: justify;">In the second step, among the elements of narrative, the point of view is highlighted as it allows the shifting between characters and enables us to adopt the viewpoints of different characters in the story. Thus, it has been concluded that a narrative-based educational framework centered on the element of point of view, which we have termed the reflective aspect of narrative, has been designed to enhance empathy and the capacity to understand the other by teachers.</p><p>رابطه تربیتی، رابطه ای است عمیق و وابسته به بینش معلم درباره خود، دانش آموز و ماهیت این رابطه. از این رو، طرح بینش های فلسفی در دوره تربیت معلم از اهمیتی ویژه برخوردار است. از سوی دیگر، دشواری ادبیات فلسفی باعث شده تا حضور صریح فلسفه در این برنامه با کامیابی همراه نباشد. نوشتار حاضر با در نظر گرفتن ضرورت نخست و با نظر به این ناکامی، تلاش می کند تا ضمن تحلیل رابطه تربیتی و جایگاه «دیگری» در آن، قالب جدیدی را برای طرح این بینش فلسفی بکار برد. بر این اساس، ابتدا با رویکرد تحلیلی، «دیگری» و نقش آن را در رابطه تربیتی بیان می کنیم؛ سپس به تبیین مفهوم روایت و مولفه های آن خواهیم پرداخت و در نهایت با رویکرد اشتقاق ضمنی، طرحی ارایه خواهیم داد که در آن، درک دیگری با استفاده از زاویه دید در داستان، امکان پذیر خواهد بود. اگر رابطه تربیتی را به صورت تعاملی تصویر کنیم، تحقق آن مستلزم درک دانش آموز در مقام دیگری توسط معلم و همدلی با وی است. در گام دوم، در میان عناصر روایت، عنصر زاویه دید که امکان جایجایی میان شخصیت ها فراهم می کند و ما را قادر می سازد تا در منظر نگاه شخصیت های مختلف روایت بنشینیم. بر این اساس، در پایان تلاش شده تا برای تقویت همدلی و امکان درک دیگری توسط معلمان، طرحی تربیتی مبتنی بر روایت و عنصر زوایه دید که آنر ا ویژگی آینه ای روایت نام نهاده ایم، طراحی شود.</p>http://pesi.saminatech.ir/fa/Article/Download/49057مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریدو فصلنامه فلسفه تربیت2538-28022102025104From Wandering Art to Social and Transformative Art: A Perspective on Teacher Art Education in Light of Maxine Greene's Educational Philosophyاز هنر سرگردان به سوی هنر اجتماعی و تحولآفرین: چشمانداز تربیت هنری معلمان با نظر به فلسفه تربیتی ماکسین گرینی779910.61882/pesi.49251.2.10.77faصادقکشاورزیانتهران12345خسرو باقری دانشگاه تهران 12345محمودمهرمحمدیگروه تعلیم و تربیت دانشکده علوم انسانی دانشگاه تربیت مدرس12345نرگس ساداتسجادیهدانشگاه تهران12345افسانه عبدلیاستاد یار فلسفه تربیت،گروه علوم تربیتی، دانشکده ادبیات، دانشگاه لرستان لرستان، ایران2025223<p style="text-align: left;">Art education for Iran’s teachers in the schooling system—and the lack of a fitting philosophical foundation for it—remains problematic. Using an analytical–inferential method, this study examines Maxine Greene’s works to outline a perspective for art education for Iran’s teachers. The analysis shows that art can play three core roles in education: first, in the cognitive domain, it opens new horizons and cultivates the social imagination; second, in the moral domain, it fosters wide-awakeness, sensitivity to the situation of the other, and intersubjectivity; and third, in the practical domain, it provides a basis for social action and engagement in transforming the prevailing conditions. On this basis, an arts-centered curriculum should rest on sustained interaction among a philosophy of education, aesthetic experience, and moral responsibility. The practical implication is that teachers, grounded in such a foundation, can design transformative learning opportunities. Future research can investigate mechanisms for translating this philosophical outlook into teacher-education programs and into educational and curricular strategies.</p><p>تربیت هنری معلمان در نظام آموزشی ایران و نبودِ مبانی فلسفه تربیتی متناسب با آن هنوز مسئله‌دار است. این پژوهش با روش تحلیلی ـ استنتاجی، آثار ماکسین گرینی را واکاوی می‌کند تا چشم‌اندازی برای تربیت هنری معلمان ایرانی عرضه کند. تحلیل دیدگاه گرینی نشان می‌دهد که هنر در تربیت می‌تواند سه نقش اساسی ایفا کند: نخست، در <strong>ساحت شناختی</strong>، زمینه‌ساز گشودن افق‌های نو و پرورش تخیل اجتماعی است؛ دوم، در <strong>ساحت اخلاقی</strong>، موجب بیداری گسترده، حساسیت به وضعیت دیگری و ایجاد بیناذهنیت می‌شود؛ و سوم، در <strong>ساحت عملی و کنشی</strong>، هنر بستر اقدام اجتماعی و درگیرشدن در تغییر وضعیت موجود را فراهم می‌آورد. بر اساس این کارکردها، برنامه درسی هنرمحور باید بر تعامل مستمر میان فلسفه تربیتی، تجربه زیباشناختی و مسئولیت اخلاقی استوار شود. پیامد عملی پژوهش آن است که معلمان می‌توانند با چنین بنیانی، موقعیت‌های یادگیریِ تحول‌آفرین طراحی کنند. همچنین، پژوهش‌های آینده می‌توانند به بررسی سازوکارهای بازگردانِ این چشم‌انداز فلسفی به برنامه‌های تربیتی و راهبردهای آموزشی و برنامه‌درسی بپردازند.</p>http://pesi.saminatech.ir/fa/Article/Download/49251مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریدو فصلنامه فلسفه تربیت2538-28022102025104 Philosophy of Comparative Education; concept, function, processفلسفه تعلیم و تربیت تطبیقی : مفهوم،کارکرد و فرایند10011710.61882/pesi.48611.2.10.100faدکتر محمد حسن میرزامحمدیگروه علوم تربیتی، دانشگاه شاهد20241116<p class="MsoNormal" dir="RTL" style="text-align: left;" align="right"><span dir="LTR" style="font-size: 11.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-ascii-theme-font: major-bidi; mso-hansi-theme-font: major-bidi; mso-bidi-theme-font: major-bidi;"><span style="vertical-align: inherit;"><span style="vertical-align: inherit;">هدف پژوهش حاضر، تعریف و معرفی «فلسفه آموزش و پرورش تطبیقی» به عنوان یکی از شاخه‌های رشته فلسفه آموزش و پرورش است. برای دستیابی به این هدف، از روش تحلیل مفهومی (تفسیر مفاهیم، مفهوم‌سازی و ارزیابی ساختار مفاهیم) استفاده شده است. بر این اساس، ابتدا مفهوم تعریف می‌شود، سپس کارکردهای آن تشریح می‌گردد و در نهایت فرآیند فلسفه آموزش و پرورش تطبیقی تبیین می‌گردد. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که فلسفه آموزش و پرورش تطبیقی به تأمل فلسفی در مورد آموزش و پرورش از منظر تطبیقی اشاره دارد. کارکرد این فلسفه، نزدیک کردن فلسفه‌های تربیتی غالب در نظام‌های آموزشی مختلف به یکدیگر است. فرآیند فلسفه آموزش و پرورش تطبیقی شامل انتخاب، شناخت، مقایسه و ترکیب است. در بخش پایانی مقاله، پیشنهادی برای تأسیس شاخه‌ای از فلسفه آموزش و پرورش تطبیقی ارائه شده است.</span></span></span></p>
<p class="MsoNormal" dir="RTL" style="text-align: left;" align="right"><span dir="LTR" style="font-size: 11.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Times New Roman',serif; mso-ascii-theme-font: major-bidi; mso-hansi-theme-font: major-bidi; mso-bidi-theme-font: major-bidi;"><span style="vertical-align: inherit;"><span style="vertical-align: inherit;">هدف پژوهش حاضر، تعریف و معرفی «فلسفه آموزش و پرورش تطبیقی» است. برای دستیابی به این هدف، از روش تحلیل مفهومی استفاده شده است. بر این اساس، ابتدا مفهوم تعریف می‌شود، سپس کارکردهای آن تشریح می‌گردد و در نهایت فرآیند فلسفه آموزش و پرورش تطبیقی تبیین می‌گردد. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که فلسفه آموزش و پرورش تطبیقی به تأمل فلسفی در مورد آموزش و پرورش از منظر تطبیقی اشاره دارد. کارکرد این فلسفه، نزدیک کردن فلسفه‌های تربیتی غالب در نظام‌های آموزشی مختلف به یکدیگر است. فرآیند فلسفه آموزش و پرورش تطبیقی شامل انتخاب، شناخت، مقایسه و ترکیب است.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" dir="RTL" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span lang="FA" style="font-size: 11.0pt; line-height: 115%; font-family: 'B Zar';"><span style="vertical-align: inherit;"><span style="vertical-align: inherit;">هدف تحقیق حاضر صورت‌بندی و معرفی (فلسفه تعلیم و تربیت طبیقی) به عنوان یکی از شاخه‌های رشته فلسفه تعلیم و تربیت می‌شود. برای این هدف از روش تحلیل مفهومی (تفسیر مفهوم، مفهوم سازی، و ارزیابی مفهوم مفهوم) استفاده شده است. بر این اساس، ابتدا مفهوم، سپس کارکرد و آنگاه فرآیند فلسفه تعلیم و تربیت تعبیر و بیان شده است. یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد که فلسفه تعلیم و تربیت تطبیقی به معنای تامل فلسفی درباره تعلیم و تربیت با نگاه تبیقی است. کارکرد این فلسفه نزدیک به فلسفه‌های حاکم بر نظام‌های تعلیم و تربیت می‌شود. فرآیند فلسفه تعلیم و تربیت تطبیقی نیز شامل انتخاب، شناخت، مقایسه، و ایجاد است </span></span></span><span lang="FA" style="font-size: 11.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Cambria',serif; mso-ascii-font-family: Aptos; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-hansi-font-family: Aptos; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: Cambria;"><span style="vertical-align: inherit;"><span style="vertical-align: inherit;">. </span></span></span><span lang="FA" style="font-size: 11.0pt; line-height: 115%; font-family: 'B Zar';"><span style="vertical-align: inherit;"><span style="vertical-align: inherit;">در بخش پایانی مقاله پیشنهاد تاسیس شاخه فلسفه تعلیم و تربیت تطبیقی ارائه شده است.</span></span></span></p>
<p class="MsoNormal" dir="RTL" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span lang="FA" style="font-size: 11.0pt; line-height: 115%; font-family: 'B Zar';"><span style="vertical-align: inherit;"><span style="vertical-align: inherit;">هدف تحقیق حاضر صورت‌بندی و معرفی (فلسفه تعلیم و تربیت طبیقی) به عنوان یکی از شاخه‌های رشته فلسفه تعلیم و تربیت می‌شود. برای این هدف از روش تحلیل مفهومی استفاده شده است. بر این اساس، ابتدا مفهوم، سپس کارکرد و آنگاه فرآیند فلسفه تعلیم و تربیت تعبیر و بیان شده است. یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد که فلسفه تعلیم و تربیت تطبیقی به معنای تامل فلسفی درباره تعلیم و تربیت با نگاه تبیقی است. کارکرد این فلسفه نزدیک به فلسفه‌های حاکم بر نظام‌های تعلیم و تربیت می‌شود. فرآیند فلسفه تعلیم و تربیت تطبیقی نیز شامل انتخاب، شناخت، مقایسه، و ایجاد است </span></span></span><span lang="FA" style="font-size: 11.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Cambria',serif; mso-ascii-font-family: Aptos; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-hansi-font-family: Aptos; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: Cambria;"><span style="vertical-align: inherit;"><span style="vertical-align: inherit;">. </span></span></span><span lang="FA" style="font-size: 11.0pt; line-height: 115%; font-family: 'B Zar';"><span style="vertical-align: inherit;"><span style="vertical-align: inherit;">در بخش پایانی مقاله پیشنهاد تاسیس شاخه فلسفه تعلیم و تربیت تطبیقی ارائه شده است.</span></span></span></p>http://pesi.saminatech.ir/fa/Article/Download/48611مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریدو فصلنامه فلسفه تربیت2538-28022102025104 The Transition of “Teacher Training Foundations” in Iran during the 1950s and 1960sتحول در بنيانهاي تربيت معلم در ايران در دهه هاي 1330 و 40 13شمسي11814510.61882/pesi.51282.2.10.118faدکتر شهینایروانی.2025828<p style="text-align: left;">The development of teacher training institutions in Iran was closely tied to the social philosophy of overcoming underdevelopment through the expansion of public education. Owing to the nascent nature of higher education institutions, these establishments enjoyed a privileged social status and considerable governmental support. The Higher Teachers’ College attracted some of the most distinguished scholars of its time, and its graduates benefited from exclusive employment advantages. However, a historical review of the Teachers’ College and universities in Iran reveals a steady decline in the status of teacher training institutions throughout the 1950s and 1960s, a regression from which they have yet to recover. The position and academic standing of the Higher Teachers’ Training Institute and its faculty—from its foundation in 1928 up until the early 1960s—compared to the subsequent decades, indicate a significant institutional fragmentation and erosion of prestige. This study, employing a historical-analytical approach, seeks to examine the status of teacher training institutions in Iran, the underlying philosophy governing them, and the factors that contributed to their diminished standing. The findings indicate that the combined effect of several factors led the Higher Teachers’ College—considered the emblem of teacher training in Iran—toward a state of weakness and eventual dissolution, embedding a sense of inferiority within the philosophy of teacher education.</p><p>نهاد تربيت معلم در ايران كه در دارالمعلم ها و سپس دانشسرايعالي تجلي داشت، در پيوند با فلسفه اجتماعي تلاش براي خروج از عقب ماندگي از طريق رشد تعليمات عمومي شكل گرفت و با توجه به جوان بودن نهادهاي آموزش عالي از خدمات علمي مهمترين شخصيت هاي علمي و امتيازات ويژه استخدامي براي فارغ التحصيلانش بهره مند بود. اما مرور تاريخ دانشسرا و دانشگاه در ايران، روندي نزولي را در جايگاه نهاد تربيت معلم در طول دهه­هاي1330 و 1340 نمودار مي­سازد كه تا امروز فرصت صعود مجدد نيافته است و نوعي درهم شكستگي در اين نهاد را مي­نماياند. اين مقاله با روش بررسي تاريخي - تحليلي در پي بررسي جايگاه و فلسفه حاكم بر نهاد تربيت معلم در ايران و تلاش براي يافتن عوامل فروكاهش اين جايگاه است. يافته هاي پژوهش حاكي از آن است كه برآيند عوامل زير موجب ضعف و انحلال اين نهاد شد و عنصر حقارت را در فلسفه تربيت معلم نهادينه ساخت؛ تاسيس دانشگاه تهران با تبديل دانشسرايعالي به يك موسسه ضميمه و انتقال سرمايه هاي مادي و معنوي آن به دانشكده هاي ادبيات و علوم؛ تصميم مشاوران آمريكايي سازمان برنامه مبني بر غير انحلال دانشسراهاي مقدماتي شبانه روزي سه ساله به نفع دوره هاي يكساله تربيت معلم با هدف تمركز بر توسعه اقتصادي كشور.</p>http://pesi.saminatech.ir/fa/Article/Download/51282مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریدو فصلنامه فلسفه تربیت2538-28022102025104Metaphysical -Epistemological Paradigm: The philosophical Basis of Plicy Making in Iran's Teacher Education (Explanation and Criticism)پارادایم معرفت شناختی حقیقتگرا: مبنای فلسفی سیاستگذاری در تربیت معلم ایران (تبیین و نقد)14616410.61882/pesi.51271.2.10.146faدكتر سيد مهديسجادياستاد دانشگاه تربيت مدرس تهرانمریمنادریدانشگاه فرهنگیان00090009479907382025826<p>The Metaphysical Nature of Truth, As one of the Most Important and Influential Axes in the Realm of Philosophy and Philosophizing, Has Left Tremendous Effects on Other parts of Philosophy, Including Epistemology and Axiology. The Philosophers in Order to Justify their Desired Epistemological Beliefs, Returns to the Ontological Themes of Truth and by Citing the Strength of their Ontological Beliefs, They Give Gredibility to their Epistemological Themes and Beliefs. This Effect Can be witnessed in the Form of the Appearance of a Proposition Called "Justified True Belief" in the Epistemological Discussions of Classical and Modern Philosophies. On the other Hand, the Documents of Development of Iran's Education and Training System, Which has a Metaphysical Rrealist Nature, Also Refer to Knowledge That Should be Considered in Pedagogies, Including in the Teacher Training System, and Should be This Point Pointed out That the Knowledge That is Given to Teachers in the Form of Curricula and Pedagogy is a Knowledge Affected by the Realistic Metaphysical Requirements of Islamic Philosophy. In This Article, We Will Point out What Approach is Bbased on the Knowledge Derived From the Ontological-Metaphysical Basis of Islamic Philosophy, Which Governs Policy-Making in the Field of Teacher Training in the Form of the Theoretical Foundations of Upper-Level Documents of the Education and Training System, and What is This Approach of Knowledge. It Will Leave Consequences on the Pedagogy of Teacher Training and What Kind of Criticism is There.</p><p>حقیقت‏گرایی و به عبارتی ماهیت متافیزیکی حقیقت، به عنوان یکی از مهم‏ترین و تاثیرگذارترین محور از قلمرو فلسفه و فلسفیدن، اثرات شگرفی بر دیگر بخش‏های فلسفه از جمله معرفت‏شناسی و ارزش‏شناسی به جای گذاشته است، چنانکه مدعیان فلسفه نیز برای توجیه باورهای معرفت‏شناختی مورد نظر خود، به مضامین اونتولوژیک حقیقت روی می‏آورند و با استناد به قوت باورهای اونتولوژیک خود، به مضامین و باورهای معرفت‏شناختی خود اعتبار می‏بخشند و به همین جهت می‏توان بیشترین تاثیر حقیقت‏گرایی اونتولوژیک را بر مساله معرفت و معرفت‏شناسی ردیابی نمود. این تاثیر را می‏توان در قالب ظهور گزاره‏ای به نام « باور صادق موجه» در مباحث معرفت‏شناسی فلسفه‏های کلاسیک و مدرن شاهد بود. از سویی دیگر اسناد بالا دستی نظام تعلیم و تربیت ایران نیز که از ذات حقیقت‏گرایانه متافیزیکی برخوردار است، نیز بالتبع به دانشی ارجاع می‏دهند که باید در پداگوژی‏ها از جمله در نظام تربیت معلم نیز مد نظر قرار گیرد و باید به این نکته اشاره نمود که دانشی که در قالب برنامه‏های درسی و پداگوژی به معلمان داده می‏شود، دانشی متاثر از اقتضائات حقیقت گرایانه متافیزیکی متعلق به فلسفه اسلامی است. در این مقاله اشاره خواهیم داشت دانش برآمده از مبنای اونتولوژیک - متافیزیکی فلسفه اسلامی که در قالب مبانی نظری اسناد بالادستی نظام تعلیم و تربیت، حاکم بر سیاست‏گذاری در حوزه تربیت معلم است، مبتنی بر چه رویکردی است و این رویکرد از دانش، چه پیامدهایی را بر پداگوژی تربیت معلم به جای خواهد گذاشت و چه نقدی بر آن وارد است.</p>http://pesi.saminatech.ir/fa/Article/Download/51271مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریدو فصلنامه فلسفه تربیت2538-28022102025104Conceptual Challenges of Teacher Education in Iranچالشهای مفهومی تربیت معلم در ایران16517810.61882/pesi.51129.2.10.165faمحمود تلخابیدانشگاه فرهنگیان تهران0000000256431163202589<p style="text-align: left;">This article aims to examine three fundamental issues relevant to the field of teacher preparation. The first centers on the contradiction between self-determination and strict determinism. Effective teaching requires space for self-realization and professional individuality; therefore, the crucial question is whether the current teacher education systems enable future teachers to discover and develop their unique capabilities, or whether these systems, instead, prioritize external standards and homogeneous criteria over personal qualities and preferences.</p>
<p style="text-align: left;">The second issue addresses the potential value conflict between teachers and students. In today’s diverse classrooms, differences in values and belief systems can hinder the formation of shared cultural and educational experiences. Such contradictions create situations where teachers’ actions are limited by the need to navigate between competing worldviews, making educational encounters less predictable and more complex.</p>
<p style="text-align: left;">The third issue explores the tension between instructional strategies focused on persuasion versus those encouraging genuine dialogue. This raises a fundamental question about educational practice: should teacher-student interaction aim to persuade students to adopt designated perspectives, or should it foster open dialogue that acknowledges and values differing viewpoints? Ultimately, these contradictions are deeply embedded in the practice of education itself. By preparing teachers for unpredictable and diverse contexts, teacher education must address these dilemmas, recognizing that rigid or purely prescriptive approaches may be self-defeating and undermine the goal of nurturing adaptable, reflective, and authentic educators.</p><p>مقاله حاضر به بررسی سه مسئله بنیادی در حوزه آماده‌سازی معلمان می‌پردازد که هر یک نقش مهمی در شکل‌گیری هویت و اثربخشی حرفه‌ای معلمان ایفا می‌کنند. نخستین مسئله به تناقض میان تحقق خود و تعین‌گرایی سخت اشاره دارد. از آنجا که فرایند معلم شدن مستلزم امکان تحقق و پرورش فردیت و خودآگاهی است، این سؤال مطرح می‌شود که آیا نظام تربیت معلم بستری برای رشد قابلیتها و ویژگیهای منحصر به فرد داوطلبان معلمی فراهم می‌کند یا اینکه صرفاً با تکیه بر معیارهای بیرونی و استانداردهای ثابت، فرایند معلم شدن را پیش می‌برد و به تفاوتها و ترجیحات فردی بی‌اعتنایی می‌کند. مسئله دوم به تقابل ارزشهای معلمان و دانش‌آموزان می‌پردازد که موجب شکل‌گیری موقعیتی مبهم و بعضاً چالش برانگیز در فضای آموزشی می‌شود؛ چراکه در بستر تضاد نظامهای ارزشی، معلمان در ایجاد تجربه فرهنگی مشترک با محدودیت مواجه‌اند و قلمرو عمل آنها دستخوش عدم قطعیت می‌شود. مسئله سوم نیز نسبت میان متقاعدسازی و گفتگوی اصیل را در تعاملات آموزشی بررسی می‌کند و این دغدغه را مطرح می‌سازد که آیا هدف تربیت، صرفاً پذیرش ارزشها از سوی دانش‌آموزان است یا شکل‌دهی به بستری برای گفتگو و تبادل واقعی دیدگاهها. بدین ترتیب، تناقضهای مذکور در درون نظام و عمل تربیتی ریشه داشته و بی‌توجهی به آنها می‌تواند فرآیند تربیت معلم را با ناکارآمدی و تعارض مواجه کند. </p>http://pesi.saminatech.ir/fa/Article/Download/51129مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریدو فصلنامه فلسفه تربیت2538-28022102025104Analysis of Marcel's philosophical ideas and how it affects and applies it in creating Assertiveness skills by the teacherواکاوی نظریات فلسفی گابریل مارسل و چگونگی تاثیر و به کارگیری آن در ایجاد مهارت جراتمندی توسط معلم17919810.61882/pesi.48623.2.10.179faفهیمهاکبرزادهدانشگاه خوارزمی تهران20241117<p style="text-align: justify;">The present article aims to understand how Gabriel Marcel's philosophical theories influence and are applied in developing the skill of assertiveness by teachers and has been done a deductive-analytical method.Based on the findings,In the theory of secondary reflection; not having a vertical and utilitarian perspective, and it recognizes the identity and individuality of the learner, In the theory of problem and mystery; conscious empathy and To act faithfully and responsibly towards the growth and excellence of the learner,In the theory of being and having;not having an instrumental perspective based on domination and submissiveness in the teaching-learning process,Forming an emotional relationship based on love,trust,and leading to a commitment to generously support the student,In the theory of readiness and availability;establishing communication with the learner as a valuable and free individual,Being at his/her disposal out of desire and love, and the continuous effort to overcome the obstacles to achieving this important goal;is The prerequisite and predisposing for the skill of Assertiveness. In summary, in addition to the type of ethical perspective and behavior of the teacher in relation to the learner, the teaching and institutionalization of the mentioned points depend on the teacher's scientific skill and ability in designing and implementing challenging and actively programs, methods, content, and assignments, as well as connecting them to the realities of the learner's life through mental and practical exercises.</p><p> مقاله­ی حاضر با هدف فهم چگونگی تاثیر و به کارگیری نظریات فلسفی گابریل مارسل در ایجاد مهارت جراتمندی توسط معلم و با روش استنتاجی_تحلیلی انجام گرفته است.براساس یافته­ها؛در نظریه تعمق ثانویه؛نداشتن نگاه عمودی و منفعت­گرایانه و به رسمیت شناختن هویت و فردیت فراگیر؛در نظریه مسئله و راز؛ همدلی آگاهانه و نسبت به رشد و تعالی فراگیر،وفادارانه و مسئولانه­عمل نمودن؛در نظریه بودن و داشتن؛عدم نگرش ابزاری و مبتنی بر سلطه­گری و سلطه­پذیری در فرآیند یاددهی_یادگیری؛شکل­دادن ارتباطی عاطفی توام با محبت،اعتماد و منجر به تعهد برای همراهی سخاوتمندانه با فراگیر؛در نظریه آمادگی و در دسترس بودن؛برقراری ارتباط با فراگیر بعنوان فردی ارزشمند و آزاد،در اختیار او بودن از روی میل و عشق و تلاش مداوم برای مبارزه با موانع تحقق این مهم،لازمه و زمینه­ساز مهارت جراتمندیست.درجمع،علاوه بر نوع نگرش اخلاقی و رفتار معلم بعنوان الگویی تاثیرگذار در ارتباط با فراگیر،آموزش و نهادینه­سازی نکات بیان شده،منوط به مهارت و توانمندی علمی معلم،جهت طراحی و بکارگیری اصولی و پیگیرانه برنامه­ها،روش­ها، محتوا و تکالیف چالش­برانگیز و فعالانه و پیوند دادن آن با واقعیات زندگی فراگیر به واسطه تمرین­های ذهنی و عملی می­باشد.تمرین­هایی که فراگیر را با چرایی،چگونگی،چالش­ها و پیامدهای هر نوع ارتباط آشنا نموده و به واسطه ایجاد آگاهی شناختی و عاطفی، زمینه­ای برای ایجاد و تقویت رفتار جراتمندانه ایجاد می­نماید</p>http://pesi.saminatech.ir/fa/Article/Download/48623مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریدو فصلنامه فلسفه تربیت2538-28022102025104The application of mathematics education in the formation of philosophical dispositionکاربرد آموزش ریاضی در شکلگیری منش فلسفی20022410.61882/pesi.48116.2.10.200faمجتبیپورکریمی هاوشکیگروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان کرمانرسولاسکندریگروه علوم تربیتی دانشگاه فرهنگیان تهران2024926<p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">The aim of this study is to address the application and role of non-mathematics role of mathematics. It aims to show that mathematics education should improve students' thinking and develop their philosophical motives. to achieve the above goal, an analytical - deductive method has been used. In this study, we have examined the foundations of two absolutist and Constructivist approaches in mathematics education to infer their non-mathematical functions. Absolutist mathematics education should be able to convey: the attempt to understand fixed rules, the value of transmission and understanding, the distance from superficial observation and the redesigned nature of being. Constructivist mathematics education should also be able to convey the acceptance of theories as justified beliefs, the constructivist power of the human mind, conscious participatory interaction and genealogical examination of topics and concepts. Principles that do not contradict and contradict each other and are in a complementary continuum. Based on the above findings, in the optimal case, the result of the relationship between philosophical foundations and mathematics education will be that philosophical foundations will lead the teaching process and, of course, mathematics teaching in the first step. That is, different philosophical approaches will be oriented to goal selection, content editing, teaching methods, teacher and student roles, and ultimately evaluation in mathematics. In the second step, guided mathematics education with philosophical foundations will shape the philosophical nature of students. And this will be a continuing cycle because the mind will grow in a dynamic state and the thinking will become generous.</p>
<p> </p><p class="MsoNormal" dir="RTL" style="margin-bottom: .0001pt; text-align: justify;"><span lang="FA" style="font-size: 12.0pt; line-height: 107%; font-family: 'B Lotus'; color: black; mso-themecolor: text1;">هدف این پژوهش پرداختن به کاربرد و نقش غیر ریاضیاتی یا همان فلسفی ریاضیات است.هدف آن است تا نشان داده شود آموزش ریاضی باید <span style="mso-spacerun: yes;"> </span>باعث بهبود تفکر و رشد منش فلسفی<span style="mso-spacerun: yes;"> </span>دانش آموزان شود.به منظور دست یابی به هدف فوق از روش تحلیلی- استنتاجی استفاده شده است.در این پژوهش با مروری بر مبانی دو رویکرد مطلق گرا و ساخت گرا در آموزش ریاضی به استنتاج کارکردهای غیر ریاضیاتی آنها پرداخته ایم.آموزش ریاضی مطلق گرا باید بتواند:تلاش برای فهم قواعد ثابت،ارزش انتقال و فهماندن،دوری از سطحی نگری و ماهیت بازتوصیفانه هستی را منتقل نماید. آموزش ریاضی ساخت گرا نیز باید بتواند پذیرش نظریات به مثابه باورهای موجه، قدرت ساخت گرایانه ذهن بشر، تعامل آگاهانه مشارکتی و بررسی تبارشناسانه موضوعات و مفاهیم را منتقل نماید.اصولی که در تضاد و تناقض با هم نیستند و در یک پیوستار کامل کننده هم هستند. بر اساس یافته های فوق در حالت مطلوب، نتیجه رابطه مبانی فلسفی و<span style="mso-spacerun: yes;"> </span>آموزش ریاضیات به این گونه خواهد بود که مبانی فلسفی در گام نخست باعث هدایت فرایند آموزش و بالطبع تدریس ریاضی خواهند شد.یعنی رویکردهای مختلف فلسفی جهت دهنده به انتخاب هدف، تدوین محتوا، روش تدریس، نقش معلم و دانش آموز و در نهایت ارزشیابی در درس ریاضی خواهند شد.در گام دوم آموزش ریاضی <span style="mso-spacerun: yes;"> </span>هدایت یافته با مبانی فلسفی شکل دهنده منش فلسفی دانش آموزان خواهد شد. و این چرخه ای ادامه دار خواهد بود به این دلیل که ذهن در حالت پویا رشد کرده و تفکر زایا خواهد شد.</span></p>http://pesi.saminatech.ir/fa/Article/Download/48116مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریدو فصلنامه فلسفه تربیت2538-28022102025104The Mission of the Philosopher of Education and the Question of Artificial Intelligence: A Glance at Iranرسالت فیلسوفِ تربیت و مسئله هوش مصنوعی؛ نیمنگاهی به ایران22525210.61882/pesi.51171.2.10.225faاحمدبنی اسدیگروه علوم تربیتی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ملایر، ملایر ، همدان، ایران2025812<p style="text-align: left;">This article aims to outline a perspective on the mission of the philosopher of education in Iran by examining the philosophical challenges posed by artificial intelligence (AI) in the field of education. Moving beyond superficial debates, the study focuses on understanding the nature of AI while emphasizing responsibility and foresight, thereby exploring the possibility of distinguishing between “authentic education” and “pseudo-education” at three levels: individual, social, and educational governance. The study adopts a critical approach and employs thematic analysis to examine selected texts published in leading international journals of philosophy of education. The research data consist of sixteen articles published between 2021 and 2025. The inclusion criteria were the presence of the term “artificial intelligence” in the title, abstract, or keywords, along with an explicit engagement with fundamental questions and paradigmatic shifts in education. The findings indicate that continuous questioning, openness to the potentialities of AI, and the formulation of fundamental educational questions—while taking local considerations into account—are key imperatives that philosophers of education in Iran must place at the center of their intellectual engagement, thereby avoiding superficial inquiries and neglect of context-specific challenges.</p><p style="text-align: justify;">مقاله حاضر با هدف پیشنهاد چشم‌اندازی برای رسالت فیلسوف تربیت در ایران، به تحلیل چالش‌های هوش مصنوعی در عرصه تربیت پرداخته است. این مقاله فراتر از چالش‌های سطحی موجود، با تمرکز بر شناخت هوش مصنوعی و تأکید بر مسئولیت‌پذیری و آینده‌نگری، امکان شناسایی تربیت اصیل را در مقابل «شبه تربیت» در سه سطح فردی، اجتماعی و حکمرانی تربیتی بررسی می‌کند. مطالعه از رویکرد مرور انتقادی کیفی و مضمون‌محور برای تحلیل متون انتخابی از نشریات معتبر بین‌المللی فلسفه تربیت استفاده کرده است. داده‌های پژوهش شامل شانزده مقاله منتشر شده طی سال‌های 2021 تا 2025 است. معیارهای انتخاب مقالات بر اساس وجود واژه «هوش مصنوعی» در عنوان، چکیده یا کلیدواژه‌ها و همچنین پرداخت به پرسش‌های بنیادین و دگرگونی‌های پارادایمی در تربیت بوده است. یافته‌ها نشان می‌دهند که پرسشگری مداوم، گشودگی به حالت‌های ممکن هوش مصنوعی و طرح پرسش‌های اساسی در حوزه تربیت، از جمله نکات کلیدی هستند که فیلسوفان تربیت در ایران باید در کانون اندیشه‌ورزی خود قرار دهند و از گرفتار شدن در پرسش‌های سطحی و بی‌توجهی به چالش‌های بومی پرهیز کنند.</p>
<p style="text-align: justify;"> </p>http://pesi.saminatech.ir/fa/Article/Download/51171مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریدو فصلنامه فلسفه تربیت2538-28022102025104Explaining the Parent School Concept Based on Emergentism Approach and Its Role in Advancing Early Childhood Educationتبیین انگارۀ مدرسة والدین براساس رویکرد نوخاستهگرایی، و تقش آن در اعتلای تربیت دوران کودکی25627310.61882/pesi.50684.2.10.256fa زهرا اسدیدانشجوی دکتری، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران.مسعود صفایی مقدماستاد گروه علوم تربیتی،دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی،دانشگاه شهید چمران اهواز،اهواز،ایرانسید جلالهاشمیدانشیار، گروه علومتربیتی، دانشکده علوم تربیتی وروانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز ،ایران.پروانهولویدانشیار، گروه علومتربیتی، دانشکده علوم تربیتی وروانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز ،ایران.2025628<p>Childhood, especially in the early years, is one of the most sensitive stages of human development in which many cognitive, emotional, social, and moral foundations are formed. During this period, the family, and especially parents, are the first and most important agents of child education. The purpose of this research was to examine the concept of "parent school" as an intermediary institution between the family and the educational system, and a platform for empowering parents. Based on the principles of Emergentism and the method of deductive analysis, this research has attempted to redefine this concept theoretically, philosophically, and practically, and in this way, has designed a systemic, interdisciplinary, and contextual framework for educating parents in the real context of family life. The findings of this study indicate that the parent school, within the framework of the emergentist approach, can be recognized as a collaborative and intersubjective educational field; a space in which parent learning is shaped through a complex network of lived experiences, interpersonal interactions, critical reflection, and exposure to cultural and generational differences. Unlike linear and reductionist models, this space is based on the emergence of new qualities from the living and multidirectional interactions of parents with each other, with the school institution, and with their children. In the conceptual analysis of the parent school model, “parent learning” is not a one-way transfer of knowledge, but a dynamic, nonlinear, and meaning-making process; a process in which parents not only review their previous learning,</p><p>دوران کودکی، به‌ویژه در سال‌های آغازین، یکی از حساس‌ترین مراحل رشد انسانی است که بسیاری از بنیادهای شناختی، هیجانی، اجتماعی و اخلاقی در آن شکل می‌گیرد. در این دوران، خانواده، و به‌ویژه والدین، نخستین و مهم‌ترین عاملان تربیت کودک‌اند. هدف از انجام این پژوهش بررسی مفهوم «مدرسه والدین» به‌عنوان نهاد واسط میان خانواده و نظام آموزشی، و بستری برای توانمندسازی والدین، بوده است. این پژوهش با تکیه بر مبانی نوخاسته‌گرایی (Emergentism) و روش تحلیل استنتاجی، به بازتعریف نظری، فلسفی و کاربردی این انگاره پرداخته و از این طریق به طراحی چارچوبی سیستمی، میان‌رشته‌ای و زمینه‌مند برای آموزش والدین در متن واقعی زیست خانواده‌ اقدام کرده است. یافته‌های این پژوهش حاکی از آن است که مدرسه والدین، در چارچوب رویکرد نوخاسته‌گرایی، می­تواند به‌عنوان یک میدان تربیتی مشارکتی و میان‌ذهنی بازشناخته شود؛ فضایی که در آن یادگیری والدین از طریق شبکه‌ای پیچیده از تجربه‌های زیسته، تعاملات میان‌فردی، تأمل انتقادی و مواجهه با تفاوت‌های فرهنگی و نسلی شکل می‌گیرد. برخلاف الگوهای خطی و تقلیل‌گرا، این فضا بر پایه ظهور کیفیات نوین از دل تعاملات زنده و چندسویه والدین با یکدیگر، با نهاد مدرسه و با فرزندان خود بنا شده است. در تحلیل مفهومی انگاره مدرسه والدین، «یادگیری والدین» نه انتقال یک‌سویه دانش، بلکه فرآیندی پویا، غیرخطی و معناساز است؛ فرآیندی که در آن، والدین نه تنها آموخته‌های قبلی خود را بازبینی می‌کنند، بلکه از خلال تعاملات اجتماعی و مواجهه با دیگر والدین، نگرش‌ها، هویت و نقش تربیتی خود را بازتعریف می‌نمایند. </p>http://pesi.saminatech.ir/fa/Article/Download/50684مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریدو فصلنامه فلسفه تربیت2538-28022102025104The Ethics of Artificial Intelligence in Educationکتاب اخلاق هوش مصنوعی در تعلیم و تربیت : مسائل عملی، بحث و چالش ها 27428310.61882/pesi.51300.2.10.274faرمضانبرخورداریدانشگاه خوارزمی2025830<p>The Ethics of Artificial Intelligence in Education identifies and confronts key ethical issues generated over years of AI research, development, and deployment in learning contexts. Adaptive, automated, and data-driven education systems are increasingly being implemented in universities, schools, and corporate training worldwide, but the ethical consequences of engaging with these technologies remain unexplored. Featuring expert perspectives from inside and outside the AIED scholarly community, this book provides AI researchers, learning scientists, educational technologists, and others with questions, frameworks, guidelines,</p>
<p>policies, and regulations to ensure the positive impact of artificial intelligence in learning. Throughout the different chapters of the book, an effort has been made to address various dimensions and aspects of artificial intelligence in education, or more broadly, in teaching and learning. The central point of the book is to emphasize that the world needs ethical principles and standards to ensure that transformative technologies serve human goals, not the other way around. This is a clear request that UNESCO has heard from its member states, urging them to ensure that AI creates fair, responsible, and transparent solutions, combats bias, enhances autonomy and agency, and fights against discrimination. The Recommendation specifically underlines the need for a multi-stakeholder construct around data governance and ownership, and pushes for the adoption of a ‘digital commons’ approach to encourage companies to share the data they collect with other stakeholders, as appropriate, for the benefit of research, innovation, or the public</p><p>اخلاق هوش مصنوعی در آموزش، <strong>مسائل اخلاقی کلیدی</strong> را که طی سال‌ها تحقیق، توسعه و به‌کارگیری هوش مصنوعی در محیط‌های آموزشی ایجاد شده‌اند، شناسایی کرده و با آن‌ها مقابله می‌کند. سیستم‌های آموزشی <strong>تطبیقی، خودکار و داده‌محور</strong> به طور فزاینده‌ای در دانشگاه‌ها، مدارس و آموزش‌های شرکتی در سراسر جهان پیاده‌سازی می‌شوند، اما پیامدهای اخلاقی استفاده از این فناوری‌ها <strong>هنوز ناشناخته</strong> باقی مانده است. این کتاب با ارائه‌ <strong>دیدگاه‌های کارشناسانه</strong> از درون و بیرون جامعه علمی هوش مصنوعی در آموزش (AIED)، به پژوهشگران هوش مصنوعی، دانشمندان یادگیری، متخصصان فناوری آموزشی و سایرین <strong>پرسش‌ها، چارچوب‌ها، دستورالعمل‌ها، سیاست‌ها و مقرراتی</strong> ارائه می‌دهد تا از <strong>تأثیر مثبت</strong> هوش مصنوعی در یادگیری اطمینان حاصل شود. در فصل های محتلف کتاب تلاش شده است به ابعاد و جنبه های مختلف خوش مصنوعی در آموزش یا به معنای گسرتده تر در تعلیم و تربیت پرداخته شود.نکته محوری در کتاب این است که توجه شود جهان به اصول و معیارهای اخلاقی نیاز دارد تا اطمینان حاصل شود فناوری‌های تحول‌آفرین در خدمت اهداف انسانی هستند، نه برعکس. این همان درخواستی است که یونسکو به وضوح از کشورهای عضو خود شنیده است و از آنها خواسته است تا اطمینان یابد هوش مصنوعی راه‌حل‌هایی منصفانه، مسولانه و شفاف ایجاد می‌کند، با سوگیری مقابله می‌کند، استقلال و عاملیت را تقویت کرده و با تبعیض مبارزه می‌کند. توصیه ها به طور خاص بر نیاز به <strong>ساختار چندذینفعی</strong> در زمینه <strong>حکمرانی و مالکیت داده‌ها</strong> تأکید می‌کند </p>http://pesi.saminatech.ir/fa/Article/Download/51300