مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریدو فصلنامه فلسفه تربیت2538-2802112016621The Position of Aesthetics in Sublimation of Religious Educationجایگاه زیبایی‌شناسی در تعالی تربیت دینی110fa حکیمه السادات شریف زادهعلوم انسانی و اجتماعیناصر تسلیمیان0دکتر محمدعلی جوادی بورا020161018Considering the fact that the existing approaches in determining the ultimate goals of the educational system are based on Islamic education, therefore, to explain this education and highlighting its potentials for promoting excellence are highly important in educational science research. The aim of this study is to explain the position of aesthetics and aesthetic perception in promoting sublimity and the realization of religious education.The research method is descriptive- analytical. The purpose of the analysis was to identify and pin down the relevant concepts and map the network of their relationships. For this purpose, first the concept of religiosity and religious education and its approaches were examined. Then, the concept of aesthetics and the nature of aesthetic perception and the theory associated with aesthetic perception and aesthetic education were introduced. Finally, the conceptual relationships peculiar to the special place of aesthetic sublimity in religious education were proposed and discussed. Results indicate that, based on the conceptual networks established between the components of religious education and those of aesthetics, the introduction of aesthetics components in the educative process could provide grounds for the enrichment of internal motivation, inner experience and moral obligation.Thus it seems that for the successful execution of religious education attention to aesthetics as an important part of axiology of education is a necessary condition over and above the art of pedagogy. با عنایت به اینکه رویکردهای موجود در تعیین اهداف غایی نظام تعلیم و تربیت ایران بر اساس تربیت اسلامی می‌باشد، تبیین این تربیت و واقعیت‌های تعالی‌بخش آن در پژوهش‌های علوم تربیتی از اهمیت بسزایی برخوردار است. هدف این پژوهش تبیین جایگاه زیبایی‌شناسی و ادراک زیباشناسانه در تعالی و تحقق تربیت دینی است. روش پژوهش این تحقیق توصیفی – تحلیلی است. تحلیل، در اینجا به معنای جستجوی ارتباط میان مفاهیم مختلف و بازشناسی روابط و شبکه های مفهومی است. برای این منظور ابتدا مفهوم تدین و تربیت دینی و رویکردهای آن و در گام بعدی مفهوم زیبایی‌شناسی و ماهیت ادراک زیباشناسانه و نظریه های مرتبط با ادراک زیباشناسانه و تربیت زیباشناسی مطرح شده است و در پایان روابط مفهومی که نشانگر جایگاه زیبایی‌شناسی در تعالی تربیت دینی می‌باشند، موردبحث قرارگرفته است. نتایج تحقیق حاکی از آن است که بر اساس شبکه‌های مفهومی آشکار شده میان مؤلفه‌های تربیت دینی و مؤلفه‌های زیبایی‌شناسی، به کارآوریِ مؤلفه‌های زیبایی‌شناسی به‌عنوان بخش مهم ارزش‌شناسی در فرآیند تربیت، می تواند زمینه ی تقویت مؤلفه‌های تحرک درونی، تجربه درونی و التزام درونی را فراهم سازد. لذا برای انجام موفقیت‌آمیز فرآیند تربیت دینی علاوه بر علم معلمی، توجه به فرایندهای زیبایی‌شناسی نیز شرطی لازم است.http://pesi.saminatech.ir/fa/Article/Download/34630

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریدو فصلنامه فلسفه تربیت2538-2802112016621Maxine Greene's Public Space: Beyond the Walls of the Standard Educationفضای عمومی ماکسین گرین فراتر از حصارهای آموزش و پرورش استاندارد110faافسانه عبدلیدانشگاه فردوسی مهشد بختیار شعبانی ورکیدانشگاه فردوسی مشهد طاهره جاویدی کلاته جعفرآبادیدانشگاه فردوسیدکتر محمدرضا آهنچیان020161018The main purpose of this article is the representation of Maxine Greene views about public space and its major potentials for the rethinking of the educational behavior in schools. Thus, first of all, this idea is emphasized that public spaces are important places for discussion (for dialog) and a free exchange of ideas and information, through which an individual human being can make his voice heard, while at the same time listening to other individuals’ voices, without being bothered by any fear and threat arising from a wide range of human contradictions, differences, conflicts and ambiguities that are inherent in human communication. Second, along with describing and criticizing the educational space governing the current schools, based on Greene ideas, it is demonstrated that the public space can provide new contexts for going beyond educational standards, and thus may secure grounds for the realization of agency, freedom, democracy and a shared world in the education of learners. هدف اصلی این مقاله «بازنمایی دیدگاه‌های ماکسین گرین درباره فضای عمومی و دستاوردهای مهم آن برای بازاندیشی در رفتار تربیتی در مدارس» است؛ بنابراین نخست بر این نکته تأکید شده است که فضاهای عمومی، مکان‌های مهمی برای بحث، تبادل آزادانه‌ی افکار و اطلاعات، بدون هرگونه ترس و تهدید درباره‌ی طیف وسیعی از تناقض‌ها، اختلاف‌ها و ابهام‌های انسانی هستند که هر فرد در عین این‌که صداهای دیگران را می‌شنود، صدای خود را منعکس می‌کند. آنگاه، ضمن توصیف و نقد فضای تربیتی حاکم بر مدارس فعلی، با ابتنا به اندیشه‌های گرین تصریح ‌شده است که «فضای عمومی می‌تواند بستر تازه‌ای را برای فراتر رفتن از استانداردهای آموزشی فراهم کند و زمینه‌ساز تحقق عاملیت، آزادی، دموکراسی و جهان مشترک در تربیت فراگیر باشد».http://pesi.saminatech.ir/fa/Article/Download/34631

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریدو فصلنامه فلسفه تربیت2538-2802112016621The Exploration of "Moral Autonomy" as an Aim of Education (With Emphasis on the Views of Kant and Peters)تبیین «استقلال اخلاقی» به‌عنوان یک هدف تربیتی (با تأکید بر آرای کانت و پیترز)110faطاهرهبهمنی0دکترمسعودصفایی مقدمدانشگاه شهید چمران اهوازدکتر محمد جعفرپاک سرشت0دکترسید منصورمرعشی020161018Moral autonomy means "self-government" and "self-rule". This paper presents the analysis and reasoning in search of answers to the following questions: first, what conditions does moral autonomy require? Second, does moral autonomy possess the requirements necessary for being considered as an aim of education? The theoretical framework of this study is based on Kant’s and Peters’ views that have served the theoretical sources and bases of the survey questions. The first question has been answered by referring to Kant’s ideas, whereas the answer to the second question has been derived from Peters’ sources. Kant believes that reason and free will are the fundamental bases for moral autonomy. On the other hand, Peters argues that the concept of "education" and the "educated person" provide the criteria and necessary conditions for moral autonomy. Hence, it was concluded that by recourse to conceptual analysis, and here, the analysis of the concepts of "education" and "educated person", we are able to demonstrate that moral autonomy should be one of the main aims of education because moral education implies the concepts of both education and educated person. The paradoxes between the concept of "autonomy” and “educational authority”, between "reason and habits" and "authenticity of choice and educational content" are also discussed.استقلال اخلاقی، به معنای «خود قانون گذاری» و «اطاعت از قوانین خود» است. این مقاله به شیوه تحلیلی و استنتاجی در جستجوی پاسخ به این دو سؤال است که اولاً، تحقق «استقلال اخلاقی» مستلزم حضور و تمهید چه شرایطی است؟ ثانیاً، آیا استقلال اخلاقی شرایط لازم را برای آنکه یک «هدف تربیتی» به حساب آید، دارد؟ چارچوب تئوریک این پژوهش دیدگاه کانت و پیترز است که در پاسخ به سؤالات تحقیق مبنا قرار گرفته اند. در پاسخ به سؤال اول‌نظر کانت مبنا قرا گرفته و در پاسخ به سؤال دوم، به نظر پیترز استناد شده است. اعتقاد کانت به جایگاه اساسی عقل و اراده آزاد مبنایی برای اعتقاد او به استقلال اخلاقی است. از سوی دیگر، پیترز معتقد است که تحلیل مفهوم «تربیت» و مفهوم «فرد تربیت‌شده» شاخص ها و شرایط ضروری برای «استقلال اخلاقی» را در اختیار می نهد. از این رو نتیجه گرفته می شود که با به کارگیری روش تحلیل مفهومی و تحلیل مفهوم «تربیت» و «فرد تربیت‌شده» می توان نشان داد که استقلال اخلاقی یکی از اهداف اصلی تربیت است، زیرا واجد ارزش هایی است که در مفهوم «تربیت» و «فرد تربیت‌شده» مستتر می باشد. در این میان مشکلات و تعارضات مفهومی بین «استقلال» و «اقتدار تربیتی»، میان «عقل» و «عادت» و «اصالت انتخاب» و «محتوای آموزشی» به میان می آید که در ادامه مورد بحث قرار گرفته اند.http://pesi.saminatech.ir/fa/Article/Download/34632

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریدو فصلنامه فلسفه تربیت2538-2802112016621Faith, Doubt and Educationایمان، شک و تربیت دینی110faمحمد رضامدنی فر020161018The essence of faith is a controversial issue, especially among Muslim and, more prevalently, among Christian thinkers. In this connection, the relation between faith and doubt is one of the main cases of the diffrences of this controversy. In an attempt to pin down the sources of these differences, this paper trace their roots to matters such as differences in the contents of religious beliefs, the theoretical presuppositions of the religious thinkers, the different socio-political experiences of the religious societies and, finally, the differences in the intellectual-philosophical currents affecting these two religious fields. Admitting the important role of the last component, one can expect that the rapid growth of communications as the main channel of exchange of ideas may create opportunities for the Islamic thought to come into contact with rival and opposing views on account of which the Islamic Faith may face the same challenges that Christianity had to confront in recent centuries. This article, by using a concept analytical method toward explaining the relationship between faith and doubt, adopts an epistemological approach called constructivist realism as a basis for Islamic Faith and maintains that contrary to the belief by certain circles of Christianity, doubt cannot be regarded as an integral element of faith. Although the existence of doubt is undeniable, it is not a challenger vis-a-vis faith. This premise seems to predispose Islamic education to, on the one hand, promote tolerance regarding doubt and to emphasize effort and motivation for attaining certainty on the other. چیستی ایمان موضوعی بحث‌برانگیز است و اختلاف‌نظرها در این خصوص بین اندیشمندان مسلمان و بیش از آن بین اندیشمندان مسیحی وجود دارد. در این بین، رابطه ایمان با شک، از جمله مصادیق مهم این اختلاف‌نظر محسوب می شود. این مقاله در پی‌جویی منشأ این اختلافات، ریشه آن‌ها را در اموری چون تفاوت محتوایی باورهای دینی در این ادیان، پیش فرض های نظری اندیشمندان دینی، تجارب متفاوت سیاسی- اجتماعی جوامع دینی و نهایتاً تفاوت جریان های فکری- فلسفی مماس با هر یک از این دو حوزه می یابد. با پذیرش نقش مهم مؤلفه آخر، باید انتظار داشت که رشد سریع ارتباطات به‌عنوان بستری برای مبادله افکار، اندیشه اسلامی را نیز در تماس بیشتری با جریان های فکری رقیب و معارض قرار داده و بدین شکل ایمان اسلامی نیز در معرض چالش هایی قرار گیرد که ایمان مسیحی در چند سده پیش‌ازاین، با آن روبرو شده است. این مقاله با ارائه تحلیلی مفهومی از نسبت ایمان با شک، با اذعان بر نقش غیرقابل انکار مؤلفه معرفت در ایمان اسلامی، رویکردی معرفت شناختی به نام واقع گرایی سازه گرایانه را به‌عنوان مبنایی برای ایمان اسلامی در نظر گرفته و معتقد است که گرچه شک نمی تواند آن‌گونه که برخی جریان های جدید در مسیحیت به آن معتقدند به‌عنوان مؤلفه اساسی ایمان تلقی شود، اما درعین‌حال وجود آن نیز اجتناب‌ناپذیر بوده و معارضی اساسی برای ایمان نیز تلقی نمی-گردد. این مقدمه تربیت اسلامی را بر آن ‌می‌دارد که از یکسو تحمل‌پذیری متربی نسبت به باقی ماندن در تردید را ارتقا بخشد و از سوی دیگر انگیزه و تلاش او را برای نیل به‌یقین افزایش دهد.http://pesi.saminatech.ir/fa/Article/Download/34633

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریدو فصلنامه فلسفه تربیت2538-2802112016621Conceptual Underlyings of Childhood in the Evulution of History: Toward an Islamic Conceptualization of Childhoodزیرساخت های مفهومی دوران کودکی در تطور تاریخ: به‌سوی مفهوم پردازی اسلامی از کودکی110faدکتر نرگس سجادیهدانشگاه تهرانسعیدآزادمنشروانشناسی و علوم تربیتی20161018The main aim of this study is to investigate and analyze the evolution of the concept of childhood through human history. First of all, we traced the various meanings of childhood in four historical periods (Ancient period, middle Ages, Renaissance and ultimately contemporary period) and their implications for child education. After that, applying conceptual analysis as our method we attempted to infer the key conceptual elements of childhood. Accordingly, this analysis provides four perspectives against which the conceptual patterns of childhood could be categorized and investigated. These perspectives, in spite of their different definitions and approaches toward child education, put forward four essential questions to be answered by philosophers of education dealing with childhood concept. The dependence of childhood concept on the concept of adulthood, and the nature of this dependence, is related to the first question. The second question is about the value dimensions of human nature and its nascent state in the child. The third question focuses on children’s abilities and the mechanisms of their growth, and the final question is concerned with the various dimensions of these abilities involving cognition, emotion and volition. Along the above line of thought, the four aforementioned components were considered for a possible use in connection with an Islamic approach to child education.This approach attempts to organize educational activities on the basis of the presence of one ability versus the absence of another. هدف اصلی این پژوهش بررسی و تحلیل سیر تحول مفهوم دوران کودکی در گذر زمان است. از این رو، ابتدا سیر تاریخی تکوین مسئله‌ی کودکی در چهار مقطع تاریخیِ دوره‌ی باستان، قرون میانه، دوره‌ی رنسانس و بعد از آن و در نهایت دوره معاصر مورد بررسی قرارگرفته است. روش مورد استفاده در این پژوهش، تحلیل زبان فنی- رسمی و تحلیل مفهومی بوده است. بر این اساس، تحلیل صورت گرفته نشان می‌دهد منظرهای چهارگانه‌ای را می‌توان در نظر گرفت که انگاره‌های معطوف به کودکی در درون آن‌ها قابل دسته‌بندی و بررسی‌اند. این منظرهای چهارگانه، درعین‌حال که تعاریف مختلفی از دوران کودکی را تحلیل می‌کنند، پرسش‌هایی را پیش روی فیلسوفان تعلیم و تربیت قرار می‌دهند که در تعریف کودکی ناگزیر از پاسخ به آن‌هایند. وابستگی مفهوم کودکی به مفهوم بزرگسالی و نوع این وابستگی، ماهیت ارزشی وجود انسان و چیستی این ماهیت در دوران کودکی، وضعیت توانشی کودک به لحاظ رشد یابندگی و در نهایت جایگاه قوای شناختی، عاطفی و ارادی دخیل در این توانش، محورهایی اساسی‌اند که هر نظریه معطوف به کودکی باید انگاره‌هایی را برای آن‌ها فراهم آورد. در این راستا، چهار مؤلفه مذکور در رویکرد اسلامی عمل مورد بررسی قرار گرفت. این رویکرد با تمرکز بر حضور یک توانش و غیاب توانش دیگر، تلاش می‌کند تا فعالیت‌های تربیتی را سامان دهد.http://pesi.saminatech.ir/fa/Article/Download/34634

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریدو فصلنامه فلسفه تربیت2538-2802112016621Pathology of Religious Education Discourse in the System of Formal Education of Iranآسیب‌شناسی گفتمان تربیت دینی در نظام آموزشی جمهوری اسلامی ایران110faشقایقنیک نشان0دکتر محمد جعفرپاک سرشت0دکتر محمد جوادلیاقت دار020161018Religious education with its concomitant attempt at shaping a single, uniform identity among the younger generation has always been the concern of our educational system over the past thirty years.To deal with this matter, the aim of this study is, first, to survey the dominant discourse of religious education with its subsidiary discourses of campaign against cultural invasion and the localization of sciences in post revolutionary Iran and, second, to investigate the pathology of the above discourse, particularly from the perspective of religious education. To achieve this purpose, the present investigation, using an analytical approach, surveying the history of the above discourse and categorizing the data thus obtained, attempted to review the Islamic education discourse over the past thirty years and critically evaluate its consequences. The results of the survey point to the fact that excessive emphasis on social engineering and attempt at forming a single uniform religious identity, the inculcation of an attitude for imitation through indoctrination, formalism, and a “quarantined” education are the dire consequences of the above discouse. تعلیم و تربیت دینی و شکل‌دهی به هویت مذهبی واحد، همواره یکی از دغدغه‌های اصلی نظام تعلیم و تربیت طی سی سال گذشته بوده است. در این راستا هدف از پژوهش حاضر آن است که ضمن معرفی گفتمان غالب تربیت دینی در ایران پس از انقلاب اسلامی (گفتمان اسلامی‌سازی) و مؤلفه‌های آن یعنی (مبارزه با تهاجم فرهنگی و بومی‌سازی علوم) به آسیب‌شناسی گفتمان مذکور، خصوصاً از منظر تربیت دینی بپردازد. از این منظر پژوهش حاضر به روش تحلیلی و بر اساس مرور و استخراج اطلاعات تاریخی و طبقه‌بندی آن‌ها، تلاش نمود تا از یک‌سو گفتمان اسلامی سازی طی سه دهه‌ی گذشته را مورد بازشناسی قرار دهد و از سوی دیگر اثرات گفتمان مذکور را مورد واکاوی و تحلیل قرار دهد. نتایج حاصل از این مطالعه گویای این نکته است که تأکید افراطی بر مهندسی اجتماعی، تلاش برای شکل‌دهی به هویت کاملاً یک دست، تقلید گرایی از طریق القا عقیده و صورت‌گرایی و تربیت قرنطینه‌ای از جمله آفت‌های گفتمان‌های مذکور است.http://pesi.saminatech.ir/fa/Article/Download/34635